Vésperas
Sl 145,1-9 · 3/9
Sl 145(144),1-9
Louvor à grandeza I
Ant.Exaltábo te, Deus meus Rex.Exaltar-vos-ei, ó Deus, meu Rei.
Lauda, ánima mea, Dóminum. Laudábo Dóminum in vita mea; psallam Deo meo, quámdiu sum.
Louva, ó minha alma, ao Senhor! Louvarei o Senhor em toda a minha vida; cantarei ao meu Deus enquanto eu existir.
Nolíte confídere in princípibus, in fílio hóminis, in quo non est salus.
Não confieis nos príncipes, em filhos de homens, em quem não há salvação.
Exíbit spíritus eius, et revertétur in terram suam; in illa die períbunt cogitatiónes eórum.
Quando sai o seu espírito, voltam à terra; nesse dia perecem todos os seus planos.
Beátus, cuius Deus Iacob adiútor eius, spes eius in Dómino Deo ipsíus,
Feliz aquele cujo auxílio é o Deus de Jacó, cuja esperança está no Senhor seu Deus,
qui fecit cælum et terram, mare et ómnia, quæ in eis sunt; qui custódit veritátem in sǽculum,
que fez o céu e a terra, o mar e tudo o que neles existe; que mantém a sua fidelidade para sempre,
facit iudícium iniúriam patiéntibus, dat escam esuriéntibus. Dóminus solvit compedítos;
faz justiça aos oprimidos e dá pão aos famintos. O Senhor liberta os prisioneiros;
Dóminus illúminat cæcos. Dóminus érigit incurvos; Dóminus díligit iustos.
o Senhor abre os olhos aos cegos. O Senhor levanta os abatidos; o Senhor ama os justos.
Dóminus custódit ádvenas; pupíllum et víduam sústinet et viam peccatórum subvértet.
O Senhor protege os estrangeiros; sustenta o órfão e a viúva, mas subverte o caminho dos ímpios.
Regnábit Dóminus in sǽcula, Deus tuus, Sion, in generatiónem et generatiónem.
O Senhor reinará para sempre; o teu Deus, ó Sião, de geração em geração.
Repete-se a antífona.