Vésperas
O grande Hallel I
Ant.Confitémini Dómino, quóniam bonus.
Super flúmina Babylónis, illic sédimus et flévimus, cum recordarémur Sion.
In salícibus in médio eius suspéndimus cítharas nostras,
quia illic interrogavérunt nos, qui captívos duxérunt nos, verba cantiónum, et, qui afflixérunt nos, lætítiam: «Cantáte nobis de cánticis Sion».
Quómodo cantábimus cánticum Dómini in terra aliéna?
Si oblítus fúero tui, Ierúsalem, oblivióni detur déxtera mea.
Adhǽreat lingua mea fáucibus meis, si non memínero tui, si non proposúero Ierúsalem in princípio lætítiæ meæ.
Memor esto, Dómine, filiórum Edom in die Ierúsalem dicéntium: «Exinaníte, exinaníte usque ad fundaméntum in ea».
Fília Babylónis vastatríx, beátus qui retríbuet tibi retributiónem, quam retribuísti nobis.
Beátus qui tenébit et allídet párvulos tuos ad petram.
Repete-se a antífona.