Vésperas
Só em Deus repousa minha alma
Ant.Nonne Deo subiécta erit ánima mea?
Nonne Deo subiécta erit ánima mea? Ab ipso enim salutáre meum.
Étenim ipse est Deus meus et salutáre meum, suscéptor meus; non movébor ámplius.
Quoúsque irrúitis in hóminem? Interfícitis univérsi vos tamquam paríeti inclináto et macériæ depúlsæ?
Verúmtamen de sublimitáte eius cogitavérunt deícere; delectántur mendáciis; ore suo benedicébant et corde suo maledicébant.
Verúmtamen Deo subiécta esto, ánima mea, quóniam ab ipso est patiéntia mea.
Étenim ipse est Deus meus et salutáre meum, suscéptor meus; non movébor.
In Deo salutáre meum et glória mea; Deus fortitúdinis meæ, et refúgium meum in Deo est.
Speráte in eo, omnis congregátio pópuli; effúndite coram illo corda vestra; Deus refúgium nobis.
Verúmtamen vanitas fílii hóminum, mendácium fílii viri; in statéris ipsi ascéndunt, simul ipsi de vanitáte.
Nolíte speráre in calúmnia et in rapína nolíte vani fíeri; divítiæ si áffluant, nolíte cor appónere.
Semel locútus est Deus; duo hæc audívi: quia potéstas Dei est,
et tibi, Dómine, misericórdia, quia tu reddes unicuíque iuxta ópera sua.
Repete-se a antífona.