Vésperas
Vaidade das riquezas I
Ant.Thesaurizáte vobis thesáuros in cælo.
Audíte hæc, omnes gentes; áuribus percípite, omnes qui habitátis orbem,
tam fílii Adam quam fílii viri, simul dives et pauper.
Os meum loquétur sapiéntiam, et meditátio cordis mei prudéntiam.
Inclinábo ad parábolas aurem meam; apériam in psaltério propositiónem meam.
Cur timébo in diébus malis, cum iníquitas insidiatórum meórum circúmdet me,
qui confídunt in virtúte sua et in multitúdine divitiárum suárum gloriántur?
Frater non rédimit, rédimit homo; non dabit Deo placatiónem suam
et prétium redemptiónis ánimæ suæ — et cessábit in ætérnum —,
et vivet adhuc in finem, non vidébit intéritum.
Vidébit enim: sapiéntes moriéntur, simul insípiens et stultus períbunt et relínquent aliénis divítias suas.
Sepúlcra eórum domus eórum in ætérnum, tabernácula eórum in generatiónem et generatiónem; vocavérunt nomínibus suis terras suas.
Et homo, cum in honóre esset, non intéllëxit; comparátus est iuméntis, quæ intéreunt, et símilis factus est illis.
Repete-se a antífona.