Terça
Sl 107,1-12 · 3/6
Sl 107(106),1-12
Gratidão I
Confitémini Dómino, quóniam bonus, quóniam in ætérnum misericórdia eius.
Dai graças ao Senhor, porque ele é bom, porque eterna é a sua misericórdia!
Dicant, qui redémpti sunt a Dómino, quos redémit de manu tribulántis
Digam-no os remidos do Senhor, os que ele resgatou da mão do opressor
et de regiónibus congregávit eos, ab ortu solis et occásu, ab aquilóne et mari.
e que reuniu de todas as terras, do oriente e do ocidente, do norte e do sul.
Erravérunt in solitúdine, in inaquóso; viam civitátis habitáculi non invenérunt.
Erravam pelo deserto, por caminhos solitários, sem encontrar uma cidade onde morar.
Esuriéntes et sitiéntes, ánima eórum in ipsis deficiébat.
Famintos e sedentos, a vida se lhes esvaía.
Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur, et de necessitátibus eórum erípuit eos.
Então clamaram ao Senhor na sua aflição, e ele os livrou das suas angústias.
Et dedúxit eos in viam rectam, ut irent in civitátem habitatiónis.
E os guiou por caminho direito, para irem a uma cidade habitável.
Confiteántur Dómino misericórdiæ eius et mirabília eius fíliis hóminum,
Dêem graças ao Senhor pela sua misericórdia e pelas suas maravilhas em favor dos homens,
quia satiávit ánimam inánem et ánimam esuriéntem satiávit bonis.
porque saciou o sedento e encheu de bens o faminto.
Sedéntes in ténebris et umbra mortis, vinctos in mendicitáte et ferro,
Os que habitavam nas trevas e na sombra da morte, prisioneiros da miséria e dos grilhões,
quia exacerbavérunt elóquia Dei et consílium Altíssimi irritavérunt.
porque se rebelaram contra as palavras de Deus e desprezaram o conselho do Altíssimo.
Et humiliátum est in labóribus cor eórum; infirmáti sunt, nec fuit qui adiuváret.
Ele lhes humilhou o coração com sofrimentos; tropeçavam e não havia quem os socorresse.