Terça
Sl 69,2-13 · 3/6
Sl 69(68),2-13
Paixão I
Salvum me fac, Deus, quóniam intravérunt aquæ usque ad ánimam meam.
Salvai-me, ó Deus, porque as águas me chegam até à alma.
Inféxus sum in limo profúndi, et non est substántia; veni in altitúdinem aquárum, et flumen submersit me.
Estou atolado em lodo profundo, sem apoio; entrei nas águas profundas, e a corrente me submerge.
Laborávi clamans, raucæ factæ sunt fauces meæ; defecérunt óculi mei, dum spero in Deum meum.
Estou exausto de clamar, a minha garganta está rouca; os meus olhos desfalecem, de tanto esperar pelo meu Deus.
Multiplicáti sunt super capíllos cápitis mei, qui odérunt me gratis; confortáti sunt, qui persecúti sunt me inimíci mei iniúste; quæ non rápui, tunc exsolvébam.
Mais numerosos que os cabelos da minha cabeça são os que me odeiam sem motivo; poderosos são os que me perseguem injustamente; eu devolvia o que não roubei.
Deus, tu scis inspiéntiam meam, et delícta mea a te non sunt abscóndita.
Ó Deus, vós conheceis a minha insensatez, e os meus pecados não vos estão ocultos.
Non erubéscant in me, qui exspéctant te, Dómine, Dómine virtútum; non confundántur super me, qui quærunt te, Deus Israël.
Não sejam envergonhados por minha causa os que esperam em vós, Senhor, Senhor dos exércitos; não sejam confundidos por minha causa os que vos buscam, Deus de Israel.
Quóniam propter te sustínui oppróbrium; opéruit confúsio fáciem meam.
Pois é por vossa causa que suporto o opróbrio, e a vergonha cobre a minha face.
Extráneus factus sum frátribus meis et peregrínus fíliis matris meæ,
Tornei-me um estranho para os meus irmãos e um desconhecido para os filhos da minha mãe,
quóniam zelus domus tuæ comédit me, et oppróbria exprobrántium tibi cecidérunt super me.
porque o zelo da vossa casa me consome, e os insultos dos que vos ultrajam caem sobre mim.
Et fui in fletu ieiúnio ánimam meam, et factum est in oppróbrium mihi.
Quando chorei e jejuei, tornaram isso em opróbrio para mim.
Et pósui vestiméntum meum cilícium, et factus sum illis in parábolam.
Vesti um pano de saco, e tornei-me alvo de zombaria para eles.
Advérsum me loquebántur, qui sedébant in porta, et in me psallebant, qui bibébant vinum.
Falam contra mim os que se sentam à porta, e os bebedores de vinho me fazem canções.