Sexta
Sl 7,2-9 · 4/6
Sl 7,2-9
Apelo ao justo Juiz
Dómine Deus meus, in te sperávi; salvum me fac ex ómnibus persequéntibus me et líbera me,
Senhor, meu Deus, em vós me refugio; salvai-me de todos os que me perseguem, libertai-me,
ne quando rápiat ut leo ánimam meam, lacérans et non sit qui éruat.
para que ninguém me despedace como um leão, me dilacere sem que haja quem me salve.
Dómine Deus meus, si feci istud, si est iníquitas in mánibus meis,
Senhor, meu Deus, se eu fiz isso, se há injustiça em minhas mãos,
si réddidi retribuéntibus mihi mala, si exspoliávi hostes meos inaniter:
se paguei com o mal quem comigo vivia em paz, se despojei sem motivo o meu adversário:
persequátur inimícus ánimam meam et comprehéndat et concúlcet in terra vitam meam et glóriam meam in púlverem dedúcat.
que o inimigo me persiga e me alcance, que pisoteie a minha vida por terra e arraste a minha honra pelo pó!
Exsúrge, Dómine, in ira tua; exaltáre in fínibus inimicórum meórum et exsúrge, Dómine Deus meus, in præcépto, quod mandásti.
Levantai-vos, Senhor, na vossa ira; erguei-vos contra a fúria dos meus opressores; despertai, meu Deus, vós que estabelecestes o julgamento.
Et congregátio populórum circúmdet te, et super eam in altum regrédere.
A assembléia dos povos vos circunde, e do alto reinai sobre ela.
Dóminus iúdicat pópulos. Iúdica me, Dómine, secúndum iustítiam meam et secúndum innocéntiam meam super me.
O Senhor julga os povos. Julgai-me, Senhor, segundo a minha justiça, segundo a minha integridade.