Sexta
Sl 94,12-23 · 5/6
Sl 94(93),12-23
Deus justo Juiz II
Beátus homo, quem tu erudíeris, Dómine, et de lege tua docúeris eum,
Feliz o homem que educais, Senhor, e a quem ensinais a vossa lei,
ut mítiges ei a diébus malis, donec fodiátur peccatóri fóvea.
para lhe dardes repouso nos dias maus, enquanto se cava a fossa para o ímpio.
Quia non repéllet Dóminus plebem suam et hereditátem suam non derelínquet,
Porque o Senhor não rejeita o seu povo, nem abandona a sua herança.
quóniam ad iustítiam convertétur iudícium, et qui iuxta illam omnes qui recto sunt corde.
Pois o julgamento voltará a ser justo, e todos os retos de coração o seguirão.
Quis consúrget mihi advérsus malignántes? Aut quis stabit mecum advérsus operántes iniquitátem?
Quem se levanta em meu favor contra os maus? Quem me defende contra os que praticam a iniquidade?
Nisi quia Dóminus adiúvit me, paulo minus habitásset in siléntio ánima mea.
Se o Senhor não me tivesse socorrido, em breve a minha alma habitaria o silêncio.
Si dicébam: «Motus est pes meus», misericórdia tua, Dómine, adiuvábat me.
Quando eu dizia: «O meu pé vacila», a vossa misericórdia, Senhor, me sustinha.
In multitúdine cogitatiónum meárum in corde meo, consolatiónes tuæ lætificavérunt ánimam meam.
Quando se multiplicavam as angústias no meu coração, as vossas consolações alegravam a minha alma.
Numquid adhǽret tibi sedes iniquitátis, qui fingit labórem in præcépto?
Acaso se alia convosco o tribunal iníquo, que forja a opressão em nome da lei?
Captábunt in ánimam iusti et sánguinem innocéntem condemnábunt.
Atentam contra a vida do justo e condenam o sangue inocente.
Et factus est mihi Dóminus in refúgium, et Deus meus in adiutórium spei meæ.
Mas o Senhor é a minha fortaleza, o meu Deus é a rocha do meu refúgio.
Et reddet illis iniquitátem ipsórum et in malítia eórum dispérdet eos; dispérdet illos Dóminus Deus noster.
Ele fará recair sobre eles a sua iniquidade e os destruirá pela sua própria malícia; o Senhor nosso Deus os destruirá.