Sexta
Deus justo Juiz II
Beátus homo, quem tu erudíeris, Dómine, et de lege tua docúeris eum,
ut mítiges ei a diébus malis, donec fodiátur peccatóri fóvea.
Quia non repéllet Dóminus plebem suam et hereditátem suam non derelínquet,
quóniam ad iustítiam convertétur iudícium, et qui iuxta illam omnes qui recto sunt corde.
Quis consúrget mihi advérsus malignántes? Aut quis stabit mecum advérsus operántes iniquitátem?
Nisi quia Dóminus adiúvit me, paulo minus habitásset in siléntio ánima mea.
Si dicébam: «Motus est pes meus», misericórdia tua, Dómine, adiuvábat me.
In multitúdine cogitatiónum meárum in corde meo, consolatiónes tuæ lætificavérunt ánimam meam.
Numquid adhǽret tibi sedes iniquitátis, qui fingit labórem in præcépto?
Captábunt in ánimam iusti et sánguinem innocéntem condemnábunt.
Et factus est mihi Dóminus in refúgium, et Deus meus in adiutórium spei meæ.
Et reddet illis iniquitátem ipsórum et in malítia eórum dispérdet eos; dispérdet illos Dóminus Deus noster.