Sexta
Deus, nosso refúgio
Deus noster refúgium et virtus, adiútor in tribulatiónibus, quæ invenérunt nos nimis.
Proptérea non timébimus, dum turbábitur terra et transferéntur montes in cor maris.
Sonuérunt et turbátæ sunt aquæ eórum, contremuérunt montes in elatióne eius.
Flúminis rivi lætíficant civitátem Dei, sanctum tabernáculum Altíssimi.
Deus in médio eius, non commovébitur; adiuvábit eam Deus mane dilúculo.
Fremuérunt gentes, mota sunt regna; dedit vocem suam, liquefácta est terra.
Dóminus virtútum nobíscum; refúgium nobis Deus Iacob.
Veníte et vidéte ópera Dómini, quæ pósuit prodígia super terram.
Auférens bella usque ad finem terræ; arcum cónteret et confrínget arma et scuta combúret igni.
"Vacáte et vidéte quóniam ego sum Deus; exaltábor in géntibus, exaltábor in terra."
Dóminus virtútum nobíscum; refúgium nobis Deus Iacob.