Nona
Consolação na prova
Memor esto verbi servo tuo, in quo mihi spem dedísti.
Hæc me consoláta est in humilitáte mea, quia elóquium tuum vivificávit me.
Supérbi iníque agébant usquequáque; a lege autem tua non declinávi.
Memor fui iudiciórum tuórum a sǽculo, Dómine, et consolátus sum.
Horror apprehéndit me pro peccatóribus derelinquéntibus legem tuam.
Cantábiles mihi erant iustificatiónes tuæ in loco peregrinatiónis meæ.
Memor fui nocte nóminis tui, Dómine, et custodívi legem tuam.
Hæc facta est mihi, quia iustificatiónes tuas exquisívi.