Miserére mei, Deus, quóniam conculcávit me homo; tota die bellans tríbulat me.

Conculcavérunt me inimíci mei tota die, quóniam multi bellántes advérsum me.

In die timóris mei, ego in te sperábo.

In Deo, cuius verbum laudábo, in Deo sperávi; non timébo. Quid fáciet mihi caro?

Tota die verba mea exsecrábant; advérsum me omnes cogitatiónes eórum in malum.

Conveniéntes abscóndunt se; ipsi calcáneos meos observábunt, sicut sustinuérunt ánimam meam.

Pro iniquitáte salvos fac illos; in ira pópulos confírma, Deus.

Tu enumerásti exsílium meum; pone lácrimas meas in utre tuo. Nonne in libro tuo?

Tunc converténtur inimíci mei retrórsum, in quacúmque die invocávero te; hoc scio, quóniam Deus mihi est.

In Deo, cuius verbum laudábo, in Dómino, cuius verbum laudábo,

in Deo sperávi; non timébo. Quid fáciet mihi homo?

Super me, Deus, vota tua, quæ reddam; laudatiónes tibi,

quóniam eripuísti ánimam meam de morte, nonne et pedes meos de lapsu, ut ámbulem coram Deo in lúmine vivéntium.