Laudes
Saudade do templo
Ant.Sítivit ánima mea ad Deum vivum.
Quemádmodum desíderat cervus ad fontes aquárum, ita desíderat ánima mea ad te, Deus.
Sitívit ánima mea ad Deum, Deum vivum: "Quando véniam et apparébo ante fáciem Dei?"
Fuérunt mihi lácrimæ meæ panis die ac nocte, dum dícitur mihi quotídie: "Ubi est Deus tuus?"
Hæc recordátus sum et effúdi in me ánimam meam, quóniam transíbam in loco tabernáculi admirábilis usque ad domum Dei, in voce exsultatiónis et confessiónis, multitúdo festum celebrans.
Quare tristis es, ánima mea, et quare contúrbas me? Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi, salutáre vultus mei et Deus meus.
Ad meípsum ánima mea conturbáta est; proptérea memor ero tui de terra Iordánis et Hermoním, de monte Misar.
Abýssus abýssum ínvocat in voce cataractárum tuárum; omnes gúrgites tui et fluctus tui super me transiérunt.
In die mandávit Dóminus misericórdiam suam, et nocte cánticum eius apud me, orátio Deo vitæ meæ.
Dicam Deo: "Susceptor meus es. Quare oblítus es mei, et quare contristátus incédo, dum afflígit me inimícus?"
Dum confrínguntur ossa mea, exprobrávërunt mihi qui tríbulant me, dum dicunt mihi per síngulos dies: "Ubi est Deus tuus?"
Quare tristis es, ánima mea, et quare contúrbas me? Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi, salutáre vultus mei et Deus meus.
Repete-se a antífona.